Home » Blogs » The day before Christmas

The day before Christmas

Gepubliceerd op 11 september 2019 20:42

'On the first day of Christmas' staat zachtjes op in de auto wanneer Maarten en zijn vrouw Sophie op kerstavond vanuit Friesland naar de ouders van Maarten in Den Haag rijden. Het is beneden het vriespunt en ze zijn nog maar net vertrokken of ze zien op de weg een lammetje liggen. Het lammetje ligt in een plas bloed en naarmate Maarten langzamer gaat rijden zien ze dat het lammetje nog leeft...... Stoppen schreeuwt Sophie!!

Twee maanden geleden hebben de ouders van Maarten de hele familie uitgenodigd om kerstavond bij hun te vieren in Den Haag. Maarten is op die dag jarig en dat maakt zo'n avond altijd nog veel feestelijker dan het al is voor de familie. 

Omdat de opa van Maarten uit Duitsland afkomstig is en het in Duitsland de traditie is dat op kerstavond 'Heiligabend' gevierd wordt, is dat dit jaar natuurlijk ook het geval. Zo zijn ze immers opgegroeid en traditie is traditie. 

 

Heiligabend betekent dat je in huiselijke kring met de familie lekker gaat eten en drinken. Verder is het ook traditie om de avond af te sluiten met het uitdelen van de kerstborden. Dit zijn borden met fruit, noten en marsepein en ander lekkers en gebeurd eigenlijk altijd door de ouders aan de kinderen. 

Het diner bestaat traditioneel gesproken uit zuurkool met buikvet van het varken en worst. De moeder van Maarten heeft dit keer ook gekozen voor lamsvlees omdat dit het lievelingsgerecht is van Maarten en Sophie. En gezien het feit dat Maarten jarig is, wordt het zo nog feestelijker. Maarten en Sophie kijken dan ook enorm uit naar deze avond. 

 

Maarten zet de auto aan de kant en in de koplampen van de auto zien ze het lammetje liggen. Het kermt een beetje. Ze kijken elkaar aan en stappen zonder iets te zeggen uit. Rustig lopen ze naar het lammetje toe en beginnen tegen het arme schaap te praten en te aaien. Het lammetje mekkert een beetje terug maar al snel zien Maarten en Sophie dat het lammetje veel pijn heeft. Het lijkt erop alsof het lammetje is uitgebroken of iets dergelijks en hierna is geraakt door een auto. Het pootje lijkt namelijk gebroken en rond de nek van het lammetje zit een touw, wat ervoor zorgt dat het lammetje ook nog eens lastig kan adem halen. Verder zit er toch wel wat bloed op het hoofdje.

 

Wat is er toch gebeurd vragen ze zich af. 

 

Maarten en Sophie horen de pijn in het gemekker en het lammetje kijkt ze vragend aan. Zonder na te denken maken ze het touw rond de nek los, pakken een deken uit de auto en  leggen het rustig over het lammetje heen. Heel rustig pakt maarten het lammetje op en zet hij het arme dier in de auto. Wat nu?

Sophie stelt voor om hun eigen dierenarts te bellen, maar die is helaas niet te bereiken. Het is immers  kerstavond en er heeft 1 dierenarts in de omgeving dienst. Ze moeten 20 kilometer omrijden om bij de dierenarts die deze avond dienst heeft te komen. 

Maarten twijfelt geen moment en zet het adres in de navigatie en begint te rijden. Sophie zit op de achterbank bij het lammetje en probeert het arme dier gerust te stellen. Ze kijkt het diertje in de ogen en probeert het te troosten.

 

Ze besluiten het diertje de naam Guusje te geven van Guus Geluk, omdat het dier zo'n geluk heeft dat het gevonden is door hun. Ze hebben het er over dat ze zulke grote dierenvrienden zijn en dat ze niet tegen onrecht kunnen. Immers hebben ze ook een trouwe viervoeter en twee poezen waar ze inmens veel van houden. Ook doneren ze steevast aan de dierenbescherming. Ze vinden het niet normaal wat voor goed werk deze organisatie doet voor de dieren. 

 

Eenmaal bij de dierenarts aangekomen blijkt inderdaad dat het pootje gebroken is en dat het dier een diepe snee heeft en dat het niet duidelijk is of het diertje het gaat overleven. 

 

De dierenarts vraag aan het tweetal waar ze het dier gevonden hebben en dat blijkt al gauw in de buurt van een boer te zijn die de dierenarts kent.  De dierenarts besluit dan ook even een telefoontje te plegen zodat de boer het dier op kan komen halen en de kosten kan betalen. Het telefoongesprek kunnen Maarten en Sophie meeluisteren en al gauw blijkt dat de boer het lammetje helemaal niet terug wil hebben. Het lammetje was ontsnapt bij het bijeendrijven van alle lammeren voor transport naar de slacht. Daar is het dier gewond geraakt en is het op de vlucht geslagen... Hij geeft de dierenarts de opdracht om geen kosten te maken en het dier in te laten slapen omdat het nu toch geen waarde meer heeft. Wanneer het geslacht kan worden vindt de boer het ook prima,  dan mogen die jongelui het vlees wel meenemen. Hierna hangt de boer op.

 

Maarten en Sophie weten niet wat ze horen. Slachten of inslapen? Hoe kan iemand zo emotieloos over het leven van dit diertje beslissen. Maarten en Sophie gaan hier niet mee akkoord. Het dier moet blijven leven! Maarten zegt dat het niet normaal is dat de boer dit schattige diertje wil laten dood maken. Of het nu maar in laten slapen omdat het geen economische waarde meer heeft? Nee, ze snappen er echt helemaal niks van en geven de dierenarts de opdracht om alles in het werk te stellen zodat Guusje blijft leven en beter wordt. 

 

Ze geven  aan dat zij Guusje hebben gevonden en dan ook nu voor Guusje zullen gaan zorgen. Ze hebben een mooi stukje land bij hun huis en ze kunnen daar wel 10 lammetjes kwijt. Ook zijn ze bereid de kosten voor de dierenarts te betalen.

 

De dierenarts geeft aan dat, omdat het niet zeker is of Guus de avond zal overleven hij voor nu de zorg voor het beestje op zich neemt. Wanneer het beestje sterk genoeg is kunnen ze hem ophalen. Maarten en Sophie gaan daarmee akkoord, betalen alvast de eerste rekening en gaan op weg naar Den Haag. 

 

In de auto zijn de twee erg stil en erg emotioneel van alles wat er gebeurd is. Na tranen van alle emoties is er ook de lach. De lach dat zij met z'n tweeën waarschijnlijk een lammetje gered hebben. Samen bedenken ze al snel hoe ze het stukje land het beste in kunnen richten zodat Guusje een heerlijk onbezorgd leven kan gaan leven zonder ooit geslacht te gaan worden. Belachelijk roept Maarten nog een keer. 

 

Eenmaal aangekomen in Den Haag zit de familie gezellig te kletsen en zien ze de twee aangeslagen binnenkomen. Terwijl de moeder weer snel de keuken in duikt, vertellen de twee het hele verhaal zonder ook maar 1 detail te vergeten aan de rest van de familie. Wat een bizar verhaal zegt  de oom van Maarten. Op dat moment komt de moeder van Maarten de kamer binnen en zegt ze:

 

"Lieve familie, het eten is klaar. We eten zoals de traditie voorschrijft zuurkool met buikspek een een heerlijk mals stuk lamsvlees".... Terwijl de familie naar de eettafel loopt en de ene ohh en ahh en lekker laat vallen, vraagt de oom van Maarten voor de grap nog: "Toch wel beter leven sterrenvlees van de Dierenbescherming he?"

 

Maarten en Sophie kijken elkaar verschrikt aan. Ze beseffen nu pas dat hun favoriete gerecht ook daadwerkelijk een lammetje is wat geleefd heeft. Een lammetje wat een bewustzijn en emoties heeft. Precies zoals hun Guusje.  

 

Stof tot nadenken? 

 

Waarschijnlijk is ook niet in jouw hoofd opgekomen tijdens het lezen van dit verhaal dat Maarten en Sophie het lammetje ook dood hadden kunnen maken. Hierna hadden ze het lammetje mee kunnen nemen naar Den Haag zodat de moeder het daar klaar had kunnen maken. Bij de ouders van Maarten zouden ze immers zuurkool met lamsvlees gaan eten. Het favoriete gerecht van Maarten en Sophie. 

 

Maar stel jezelf nou eens de vraag waarom jij dat niet hebt bedacht en wat er aan zo'n actie zo raar aan zou zijn. Waarom maak jij het lammetje niet dood en eet je dat op?  Waarom zou jij net als Maarten en Sophie het lammetje redden?

Wat is er anders aan dan om iemand anders te betalen om een lammetje dood te maken zodat jij die dan op kan eten? 

 

Hoe kan het toch dat de mens wanneer ze een levend dier zien totaal niet de behoefte hebben om  het dier iets aan te doen? Een koe of schaap in de wei vinden mensen leuk om te zien. Een haas of een ree in de verte is prachtig.

De mens doet altijd alles om een dier in nood te helpen, terwijl het, wanneer een dier gewond is of gevangen zit een erg gemakkelijke prooi zou zijn om te doden en op te eten.

 

Dit komt natuurlijk omdat je van nature niet bent gemaakt om andere dieren te eten. Je voelt geen drang om het dier te doden omdat jouw oerinstinct naar boven komt. Diep van binnen zijn we compassievol en hebben we een zeer sterk empathisch vermogen. Wanneer jij een konijn op je schoot krijgt en een appel in je hand, dood jij dan het konijn om te eten, of eet je de appel op en speel je met het konijn?!

 

Wat vind jij.......? 

 

 

Rating: 5 sterren
3 stemmen

 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.